«Τέσσερις εποχές. Καθεμιά με τα χρώματά της, καθεμιά με τη γοητεία της. Καθεμιά ζωντανή παλέτα, με ποιητικές και απροσδόκητες εμπνεύσεις. Μια φυσική άσκηση χρωματικών συνδυασμών, με εικόνες που τις αποτυπώνω ως εντύπωση και όχι ως πιστή αναπαράσταση. Ένα θέμα ονειρικό, με αλληγορίες και νοήματα που παραπέμπουν σε αρχέγονα υπαρξιακά ερωτήματα και σύγχρονους προβληματισμούς. Η πάλη και ο ανταγωνισμός του ζωγράφου με τη φύση.
Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας. Και μετά πάλι άνοιξη, αναγέννηση. Όπως ο κύκλος της ζωής. Είναι η μνήμη, αλλά και το όνειρο. Το φινάλε, αλλά και το ξεκίνημα. Η στιγμή, αλλά και η προσδοκία. Οι τέσσερις εποχές είναι ούτως ή άλλως ένα πρώτο βήμα για την κατανόηση της φύσης –της δύναμης, της διάρκειας, της ομορφιάς της. Μια εικαστική προσέγγιση περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Επίσης, χρώματα που γεννούν συναισθήματα. Το πράσινο της άνοιξης αισιοδοξία, το γαλάζιο του καλοκαιριού χαρά, το κίτρινο του φθινοπώρου μελαγχολία, το γκρίζο του χειμώνα προσμονή.
Οι τέσσερις εποχές είναι παράλληλα κι ένα μήνυμα για το παράδοξο σήμερα. Ο συμβολισμός παραπέμπει στην ιστορία, που κάνει κύκλους. Στις δύσκολες μέρες της Ελλάδας μας, οι τέσσερις εποχές και τα μηνύματά τους είναι μια απάντηση: Τίποτε δεν τελειώνει οριστικά, όλα επανέρχονται. Κανένας χειμώνας δε διαρκεί για πάντα. Η άνοιξη καραδοκεί. Μαζί και οι όμορφες μέρες!»
Σμαρώ Τζενανίδου, 12-12-2012