«Η μνήμη είναι ελαστική, ανθεκτική σα λάστιχο. Κάνει πως υποχωρεί και σβήνει, προχωρείς εύπιστος και ύστερα σου εκσφενδονίζεται βίαια και σου τσακίζει τα μούτρα» | Μάρω Βαμβουνάκη, «H μοναξιά είναι από χώμα», 1988
Η συγκεκριμένη δουλειά αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας εικαστικής και νοητικής διεργασίας (αθωότητα – σκέψη – μνήμη) που σηματοδοτεί την εξέλιξη του ατόμου, στην πορεία της ζωής (το πρώτο μέρος παρουσιάστηκε στην έκθεση με τίτλο «Innocence», το 2011). Συνέχεια ανάγνωσης
«Τέσσερις εποχές. Καθεμιά με τα χρώματά της, καθεμιά με τη γοητεία της. Καθεμιά ζωντανή παλέτα, με ποιητικές και απροσδόκητες εμπνεύσεις. Μια φυσική άσκηση χρωματικών συνδυασμών, με εικόνες που τις αποτυπώνω ως εντύπωση και όχι ως πιστή αναπαράσταση. Ένα θέμα ονειρικό, με αλληγορίες και νοήματα που παραπέμπουν σε αρχέγονα υπαρξιακά ερωτήματα και σύγχρονους προβληματισμούς. Η πάλη και ο ανταγωνισμός του ζωγράφου με τη φύση.
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησα το 1997 από την Κρατική Σχολή Καλών Τεχνών Saint Etienne και το 1999 από τη Σχολή Καλών Τεχνών Perpignan στη Γαλλία.
Smaro 