«Λιτή και προσεγμένη εικονογράφηση της Σμαρώς»


Γράφει ο Όμηρος Ταχματζίδης για τη νουβέλα «Η Παναγία του Βλαντίμιρ» της Έλενας Αρτζανίδου με εικονογράφηση της Σμαρώς Τζενανίδου (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2025) | το κείμενο δημοσιεύτηκε στη σελίδα facebook Ομηρικοί Λόγοι

ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ της Παναγίας στον ιερό ναό του αγίου Χαραλάμπους στο χωριό Μαυρονέρι του νομού Κιλκίς, σιμά στα όρια της Θεσσαλονίκης, γίνεται η αφορμή για να ξετυλίξει η Έλενα Αρτζανίδου μια ιστορία φερμένη, όπως και η εικόνα της Παναγίας του Βλαντιμίρ, από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Συνέχεια ανάγνωσης

«Τα σχέδια της Σμαρώς εκπέμπουν ευαισθησία και τον αέρα της νοσταλγίας»


Γράφει ο Απόστολος Πάππος για τη νουβέλα «Η Παναγία του Βλαντίμιρ» της Έλενας Αρτζανίδου με εικονογράφηση της Σμαρώς Τζενανίδου (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2025) | το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό elniplex.gr

Μια ιστορία από το ένδοξο της ελληνικής ομογένειας Νοβοροσίσκ, σιμά στο σημερινό Κράσνονταρ και τις πόλεις που παρόντος χάνονται από έναν άλλο πόλεμο, την Τραπεζούντα και τη Σαμψούντα, που σαν αγκαλιά γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα είναι η πάλαι μεγάλη λίμνη του ελληνισμού. Κι από εκεί στη Μακεδονία, εντός των νέων ελληνικών συνόρων (με τη συνθήκη της Λωζάνης), ξυπόλυτοι όπως λέει κι ο υπότιτλος της ιστορίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

«Οι εικόνες της Σμαρώς έχουν χρώμα, κίνηση και φως, χωρίς να κραυγάζουν»


Γράφει ο Δημήτρης Γουλής,  επίκουρος καθηγητής λογοτεχνίας ΑΠΘ για τη νουβέλα «Η Παναγία του Βλαντίμιρ» της Έλενας Αρτζανίδου με εικονογράφηση της Σμαρώς Τζενανίδου (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2025) | το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο diastixo.gr

Η Παναγιά του Βλαντίμιρ: Από το Νοβοροσίσκ στον Πόντο και ξυπόλυτοι στη Μακεδονία, το πιο πρόσφατο βιβλίο της Έλενας Αρτζανίδου, αποτελεί ένα ενδιαφέρον και ουσιαστικό δείγμα αυθεντικής ιστορικής μυθοπλασίας. Ένα έργο που λειτουργεί ως λογοτεχνικό μνημόσυνο και ταυτόχρονα ως πράξη αντίστασης στη λήθη, καθώς η συγγραφέας κατορθώνει να συνδέσει την προσωπική μοίρα με τη συλλογική μνήμη, την ιστορική τραγωδία με το υπαρξιακό βάθος της προσφυγικής εμπειρίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ζωγραφίζοντας την υβριδικότητα


Γράφει η Αγλαΐα Μπλιούμη, αν. καθηγήτρια στο τμήμα Γερμανικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ και συγγραφέας του μυθιστορήματος «Αποχαιρέτα την τη Στουτγάρδη, Αστυάνακτα» (εκδ. Κέδρος, 2022) 

Πώς να ζωγραφίσεις το άγνωστο που δεν είναι ανείπωτο, μα χιλιοειπωμένο; Γοερό τραγούδι του ξενιτεμού «Γιάννη μου, το μαντίλι σου», λαϊκός πόνος που στιγμάτισε μια εποχή «Στον σταθμό του Μονάχου», και άφησε ένα αόρατο στίγμα να αιωρείται, επισφραγίζοντας το πεπρωμένο εκατομμυρίων ανθρώπων. Εκατομμυρίων ανθρώπων που έγιναν οι μετανάστες μας, που έγιναν οι «γκασταρμπάιτερ» στο πνεύμα μιας στενής οικονομικής αντίληψης… και μπήκε βουλοκέρι. Συνέχεια ανάγνωσης

Ένας χρωματικός καταγγελτικός μονόλογος


Γράφει η Τέσυ Μπάιλα, συγγραφέας – λογοτέχνης | για την έκθεση «Innocence – Αθωότητα», 2011

Αθωότητα, όταν ο νους επιστρέφει σε όλα όσα καθόρισαν πορείες ζωής και αποτυπώνει επάνω στον καμβά με ζεστά χρώματα τον ολοκληρωτικό αποχρωματισμό της μνήμης είναι όλα όσα σηματοδοτούν τη νέα δουλειά της εικαστικού Σμαρώς Τζενανίδου, η οποία παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 10 Μαρτίου και για ένα μήνα (σ.σ. οι ημερομηνίες αφορούν το 2011, όταν πραγματοποιήθηκε η έκθεση) στο GARÇON Brasserie.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αθωότητα: τρυφερή, ευαίσθητη και οικεία


Γράφει ο Γιάννης Μπόλης / Ιστορικός Τέχνης / Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΚΜΣΤ) / 2011     

Η ενότητα ζωγραφικών έργων που παρουσιάζει η Σμαρώ Τζενανίδου έχει τίτλο Αθωότητα. Ένας κόσμος γαλήνιος και ήρεμος, νοσταλγικός και αρμονικός αναδύεται στη δημιουργία της. Μια δημιουργία τρυφερή, ευαίσθητη και οικεία. Και ταυτόχρονα βαθιά ανθρωποκεντρική.

Συνέχεια ανάγνωσης

«Μνήμη»: το άνυσμα της ζωγράφου


Γράφει ο Ξενής Σαχίνης | Καθηγητής Χαρακτικής Α.Π.Θ. / 2014
Καθώς έχω τη δυνατότητα να παρακολουθώ την εργασία της δημιουργού, δεν μπορώ να μην σημειώσω την φανερή πρόοδο στη σύλληψη και πραγμάτωση του έργου της. Το στοιχείο το οποίο κυριαρχεί στην προτεινόμενη δομή της σκέψης της είναι ο χώρος. Ή καλύτερα, αν θέλετε, το ζωγραφικό πεδίο μέσα στα όρια του οποίου θα αναπτυχθεί η σχέση της εικαστικής ενέργειας με το μύθο που μας προτείνει η καλλιτέχνης και αφορά στην έννοια της μνήμης σχετικά με την ωριμότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης