«Η μνήμη είναι ελαστική, ανθεκτική σα λάστιχο. Κάνει πως υποχωρεί και σβήνει, προχωρείς εύπιστος και ύστερα σου εκσφενδονίζεται βίαια και σου τσακίζει τα μούτρα» | Μάρω Βαμβουνάκη, «H μοναξιά είναι από χώμα», 1988
Η συγκεκριμένη δουλειά αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας εικαστικής και νοητικής διεργασίας (αθωότητα – σκέψη – μνήμη) που σηματοδοτεί την εξέλιξη του ατόμου, στην πορεία της ζωής (το πρώτο μέρος παρουσιάστηκε στην έκθεση με τίτλο «Innocence», το 2011). Συνέχεια ανάγνωσης
Smaro 